انتشار همه شعرهای آزیتا قهرمان به سوئدی

سپیده جدیری

چند روز پیش خبر خوبی درباره یکی از دوستان شاعرم شنیدم که میان این همه خبر بد که فضای این روزهایمان را سیاه کرده، غنیمت بود و  لبخند خوشحالی را از این که باز هم شاهد موفقیت یک ایرانی، آن هم یک شاعر ایرانی و از آن مهم‌تر یک دوست خوب بودم، روی لبم آورد. آن دوست کسی نبود جز آزیتا قهرمان، شاعر، نقاش و عکاس ایرانی ساکن سوئد و خبر هم این بود که مجموعه کامل اشعار او (چهار کتاب) به زبان سوئدی در سوئد منتشر شده است.
این خبر از دو جنبه برایم حائز اهمیت است:
اول این که خانم قهرمان از دوستان بسیار خوب من است که تاکنون برای داوری دو دوره از جایزه شعر زنان ایران (خورشید) قبول زحمت کرده و از این رو، موفقیت او هم برای من و هم برای جایزه باعث افتخار است.
دوم:سوئد شهره است به این که برای فعالیت‌های فرهنگی اهمیت زیادی قائل است. پس این که تمام شعرهای یک شاعر ایرانی به زبان سوئدی ترجمه و در سوئد منتشر شود، می‌تواند مقدمه موفقیت‌های بسیار بزرگتری برای او  باشد.
به خانم قهرمان به خاطر این موفقیت تبریک می‌گویم و همچنین به مترجمان کتاب: سهراب رحیمی، شاعر و مترجم ایرانی و کریستین کارلسون، شاعر سوئدی و ناشر آن: انتشارات Smockadoll که اشعار زیبای آزیتا قهرمان را ترجمه و منتشر کرده‌اند.

بیوگرافی آزیتا قهرمان

متولد ۱۳۴۱ در مشهد

آثار:
آوازهای حوا، ۱۳۷۱
تندیس های پاییزی، ۱۳۷۵
فراموشی آیین ساده ای دارد، ۱۳۸۱
جایی که پیاده رو به پایان می رسد، ترجمه ی کتابی از شل سیلوراستاین، ۱۳۷۹
کتاب هفت ۱و ۲ و ۳  برگزیده ی شعر امروز خراسان
مجموعه شعر "اینجا حومه های کلاغ است"، 1387، انتشارات اسموکادول، سوئد
گزینه ای از اشعارش به زبان آلمانی در مجموعه ای به چاپ رسیده است.
شعرهایش به زبان هلندی ، سوئدی ، فرانسه و انگلیسی ترجمه شده اند.
مجموعه گفت و گوهایی درباره نقش زنان در ادبیات کلاسیک، تاریخ موسیقی زنان در ایران و شکل گیری جنسیت را در کتابی با عنوان "شکل گیری جنسیت" آماده ی چاپ دارد.
مجموعه چهار کتاب او توسط سهراب رحیمی، شاعر و مترجم ایرانی و کریستین کارلسون، شاعر سوئدی به زبان سوئدی ترجمه شد و در سال 1388 توسط انتشارات Smockadoll سوئد به چاپ رسید.

سایر فعالیت ها:
همکاری با مطبوعات در زمینه شعر و مقاله و مصاحبه از سال  ۱۳۶۸
همکاری با  مجله های ادبی دنیای سخن،  تکاپو،  گردون،  آدینه، فرهنگ و تو سعه، عصر پنجشنبه، نگاه نو،  پاپریک، کارنامه،  هنگام،  نوشتار،  کتاب ماه، مجله آلمانی سیرن،  مجله ادبی دانشگاه لوند Ord Konst، نشریات ادبی خراسان، خاوران.   
شعر خوانی و سخنرانی  در دانشگاه فردوسی، کتابخانه ی آمستردام، دانشگاه لوند، فستیوال ادبی مالمو هلسینبوری، فستیوال بین المللی گوتنبرگ  و استکهلم  و...
در سال های اخیر در چند مرکز از جمله  سازمان پزشکان بدون مرز MSF و UN  
به تدریس زبان فارسی به انگلیسی زبان ها مشغول بوده است .
سال هاست در کنار شعر به  نقاشی آبرنگ و عکاسی  نیز پرداخته است.

۱۲:۰۰ - نظرات(۱)

از رنج مهدی سحابی

دوستانم در روزنامه جهان اقتصاد از من خواستند یادداشتی درباره مهدی سحابی بنویسم که از ۲۰۰ کلمه بیشتر نشود. نوشتم و حاصلش این شد که می‌خوانید. 

***

این‌بار مهدی سحابی با مرگ خود خبرساز شد. نقاش، مترجم و نویسنده؛ این‌ها صفاتی است که به واسطه آن شخصیت او را تعریف می‌کنیم و تصویری از یک روشنفکر هنرمند در ذهن خلق می‌کنیم. اما این تصویر گویا نیست و چیزی از واقعیت وجود او را عیان نمی‌کند. می‌توانیم صفت «بزرگ» را هم به مجموعه این صفات اضافه کنیم و بگوییم، «نقاش بزرگ»، «نویسنده بزرگ» و «مترجم بزرگ». اما باز هم چیزی تغییر نمی‌کند. زندگی را نمی‌شود در چند واژه خلاصه کرد، به‌خصوص اگر هنرمند باشی و طعم میوه ممنوعه را لاجرم چشیده‌باشی؛ هنر هم نوعی عصیان است و هنرمند، عصیانگر. لحظه لحظه خلق اثر، عصیان است و کلمات ناتوان از توصیف رنجی که در پی این عصیان است. پس شاید بهتر باشد به رنج کسی چون سحابی اشاره کنیم، نقاشی که از نظر صورت شبیه کمال‌الملک بود اما از نظر اندیشه بی‌شباهت به او. همه نقاشی‌های او تلاشی است برای جدا شدن از آن دنیای کلاسیک و شناخته شده و قدم گذاردن در مسیری مه‌آلود و ناشناخته. یا ترجمه او از اثر سترگ مارسل پروست که سراسر رنج است. می‌توان رنج سحابی را به هنگام واژه‌پردازی ترجمه این اثر دشوار به یاد آورد و به احترامش کلاه از سر برداشت.   

۰۳:۰۳ - نظرات(۱)

از فلسفه و ادبیات

و این هم مطلبی از خودم که در روزنامه جهان اقتصاد منتشر شده است؛ گفت‌وگو با سیاوش جمادی درباره فلسفه و ادبیات. به نظرم جمادی یکی از بهترین شارحان فلسفه غرب است. گذشته از این می‌دانیم که چه تفسیرهای فوق‌العاده‌ای از آثار کسانی چون کافکا و داستایفسکی ارائه داده است. از چند ماه قبل که شانسی دست داد و کتاب معروف او یعنی سیری در جهان کافکا را خواندم دوست داشتم درباره ارتباط فسلفه و ادبیات با او مصاحبه کنم که عاقبت این کار انجام شد و حاصلش را می‌خوانید.

***

گفت‌وگو با سیاوش جمادی

ادبیات گریزی از فلسفه ندارد

ادبیات و هنر ناب چیست؟ آنان که دستی در نوشتن و میلی به هنر دارند این پرسش را شاید بارها از خود پرسیده باشند؛ می‌پرسند که چگونه می‌توان به مفاهیم عمیق زندگی پرداخت بی‌آنکه به ورطه شعار نیفتاد یا به اصالت اثر لطمه‌ای وارد نساخت. این‌ها پرسش‌هایی است که در عین سادگی ماهیتی پیچیده دارند از آنجا که فرایند خلاقیت ادبی و هنری را توضیح می‌دهند. پاسخ‌های متفاوتی نیز به آنها داده شده و این پاسخ‌ها همواره آغازگر بحث‌ها و جدل‌های دامنه‌داری بوده‌اند. از سیاوش جمادی درباره پیوستگی ادبیات و هنر با فلسفه پرسیده‌ایم به اعتبار کتاب‌هایی که درباره جهان فرانتس کافکا نوشته است و دلبستگی که به ادبیات داستایفسکی، فالکنر، کامو، سارتر و فلسفه فلاسفه‌ای چون نیچه و هایدگر دارد، چهره‌هایی که هنر، ادبیات و فلسفه را در کنار هم معنا کرده‌اند. [کلیک کنید]

۲۲:۵۲ - نظرات(۱)

بازخوانی انقلاب اکتبر روسیه

به تقویم قدیم روس‌ها ۲۵ اکتبر سالگرد انقلاب روسیه است، روزی که همه چیز دست بلشویک‌ها افتاد تا کمونیسم چندین دهه نظام مسلط بر این سرزمین باشد. پنچ‌شنبه، صفحه تاریخ روزنامه جهان اقتصاد را به این واقعه اختصاص دادیم و چند مطلب منتشر کردیم که دو تا از آنها را اینجا می‌خوانید؛ نوشته‌هایی از دوستانم فرشاد قربانپور و آناهیتا ناظری. باز هم امیدوارم سایت این روزنامه سریع‌تر سروسامان بگیرد، چون نمی‌توانم همه مطالب را روی وبلاگ خودم بگذارم.

***

انقلاب و خیانت در روسیه

فرشاد قربانپور

تقريبا بدون هيچ و شك و شبهه اي و از روي قطع مي توان گفت شناخت و تحليل انقلاب سوسياليستي روسيه بدون درك اهميت نوشته هاي "لئون تروتسكي" غير قابل دستيابي است. اين انقلاب ماركسيستي اولين در نوع خودش و تاثير گذارترين انقلاب قرن بيستم بود. شعله هاي اين انقلاب دنيا را درنورديد. از نقطه نظر اينكه انقلابيون همواره درصدد صدور انقلاب هستند و تلاش دارند هر چه بيشتر اقمار بيشتري را از آن خود كنند، رهبران سرخ بيشترين موفقيت را بدست آوردند. صفحه بزرگي از دنيا از چين تا آمريكاي جنوبي و اروپا و آفريقا پرچم هاي سرخي برافراشتند و شعار زنده باد كارگر سر دادند.

۹۲ سال پس از تحقق آرزوي كارل ماركس در روسيه، امروز كمتر كشوري در جهان وجود دارد كه يكي از خيابان هاي اصلي پايتخت آن نام «كارگر» را بر خود نداشته باشد.
تاريخ وقتي به تحليل روي مي آورد هميشه تنها و تنها رهبران و سرداران را مي بيند. بي هيچ گمان باطلي كارگران پطروگراد بيش از هر كسي در پيروزي انقلاب روسيه نقش داشتند. اما تاريخ كمتر به اين مساله توجه دارد. از اين رو انقلاب تقريبا به نام لنين ثبت شده است و پس از او تروتسكي و بوخارين، زينويف و ديگران از جمله استالين قرار دارند. [کلیک کنید]

۱۵:۲۹ - نظرات(۵)

روزنامه جهان اقتصاد و ژیژک

بعد توقیف این همه روزنامه‌های سیاسی، حالا شاید تنها گزینه پیش روی روزنامه‌نگاران روزنامه‌های اقتصادی باشد، گرچه این روزنامه‌ها هم تحلیل‌های سیاسی کم ندارند، اما هر چه هست اول اقتصادی‌اند و بعد، سیاسی یا فرهنگی.
دو سه روزی است در روزنامه جهان اقتصاد مشغول شده‌ام و دیروز اولین صفحه من منتشر شد، یعنی صفحه اندیشه و تاریخ. این شماره به نوعی ویژه اسلاوی ژیژک، فیلسوف اسلوونی تبار بود و شامل نقد مفصلی از داوود پنهانی بر کتاب کژ نگریستن او به همراه ترجمه یک مصاحبه خواندنی از ژیژک. نقد داوود پنهانی را در وبلاگ خودش هم می‌توانید بخوانید [کلیک کنید]، اما از آنجا که رفیق تنبل ما، کاوه شجاعی اهل وبلاگ و این داستان‌ها نیست، باید ترجمه‌اش از مصاحبه ژیژک را همین‌جا بخوانید. فقط خدا کند که سریع‌تر وبسایت روزنامه هم سر و سامانی بگیرد که مجبور نشوم مطالب همه بچه‌ها را اینجا بگذارم.

***    

یک ناهار طولانی با ژیژک

روشنفکر جنجالی اروپا از فیلم های مورد علاقه‌اش می‌گوید

جان تورنهیل*
ترجمه: کاوه شجاعی

در مسیرم به سمت لیوبلیانا - پایتخت اسلوونی - برای دیدار با اسلاوی ژیژک، دو تفسیر از او و آثارش را می خواندم. یک گروه او را فیلسوف مارکسیست بسیار تاثیرگذار و جذابی قلمداد می کند که شجاعانه فهم ما را نسبت به جهان تغییر داده است – و همین حالا موقع نوشتن این یادداشت می دانم که این درست نیست! – و گروه دیگر ژیژک را دلقکی خطرناک می دانند که خوشمزگی های موذیانه اش هدف اصلی او را که تبرئه استبداد و احیای شرورانه ترین ایده های قرن بیستم است پنهان نگاه می دارد. [کلیک کنید]

۱۲:۵۳ - نظرات(۲)