پیاده روی در خیابان های تهران

گفت و گو با محمدعلی رحمانی
رئیس سازمان عقیدتی سیاسی ناجا*

سهام‌الدين بورقاني
احسان عابدی

تابستان امسال براي پليس ايران خيلي زودتر از هميشه آغاز شد. از ارديبهشت ماه تاكنون نيروي انتظامي روزهاي داغي را پشت سر گذاشته است. اگر در اين مدت صفحات روزنامه‌ها را نگاه مي‌كرديد، با روايات متنوعي مواجه مي شديد كه قهرمان آن پليس بود، پليسي كه امنيت را به جامعه هديه مي كند. اما هر داستان قهرمانانه‌اي نياز به يك ضدقهرمان هم دارد، آن انساني كه وجودش شر است و عدمش واجب. با اين تعريف، ضدقهرمان داستان ما كيست؟ سئوال سختي است؟ شايد نتوان به زني كه روسري‌اش كمي عقب رفته‌است، عنوان ضدقهرمان را اطلاق كرد. در اين صورت روايت‌هاي قهرمانانه از عمليات پليس و ستايش آنان دچار اشكال است چرا كه اين داستان هيچ ضدقهرماني ندارد. شايد هم ضدقهرمان داستان ما آن دزد و چاقوكشي باشد كه يك محله را به ستوه آورده است. مي بينيم كه اين روايت بازهم ايراد دارد چرا كه هيچ قهرماني دشمن خود را تحقير نمي‌كند، به گردنش آفتابه نمي‌اندازد و... دوستان نویسنده باید داستان را از نو بنویسند. این نظر منتقدان است.طرح امنيت اجتماعي از دو ماه قبل آغاز شده و همچنان ادامه دارد. گفت‌وگوي ما با حجت الاسلام والمسلمين محمدعلي رحماني، نماينده ولي فقيه و رئيس سازمان عقيدتي سياسي ناجا را بخوانيد. 

طرح امنيت  اجتماعي از سوي ناجا در ماه‌هاي اخير واكنش‌هاي زيادي را درپي داشته‌است. گذشته از حمايت‌هايي كه از طريق تريبون‌هاي رسمي نظام از اين طرح مي‌شود، بسياري هم از اين طرح انتقاد كرده‌اند، به خصوص آنجا كه منجر به خشونت شده‌است. ديدگاه شما نسبت به اين طرح و شيوه اجراي آن چيست؟ 
همه مي دانيم كه امنيت داراي ابعاد گسترده اي است و يكي از وظايف مهم نيروي انتظامي تامين امنيت داخلي كشور است. در ديد وسيع تر، وظيفه ديگر آن تامين امنيت همه هموطنان به صورت عام در داخل كشور است، حتي پيگيري مسائل امنيتي هموطنان در خارج از كشور توسط پليس اينترپل براي احقاق حقوق هموطنان بر عهده نيروي انتظامي است. در مقوله امنيت دو مقوله امنيت اجتماعي و امنيت اخلاقي از مهمترين مباحثي است كه بايد مورد توجه قرار گيرد. برقراري امنيت در جامعه اولاً احتياج به بسترهايي دارد كه آسايش و آرامش و امنيت آفرين باشد و زمينه ساز براي احساس امنيت باشد و مردم در جامعه احساس كنند كه زمينه هاي امنيت برايشان فراهم شده است. فلسفه وجودي پليس هم همين است و مردم مي دانند كه قانون بايد اعمال شود و يكي از اجراكنندگان قانون پليس است. پليس بايد نظم را با سازو كارهاي مناسب برقرار كند. افراد در جامعه به دنبال زندگي و انجام امور فردي و جمعي شان هستند  و مايل هستند بدون نگراني و دغدغه مسائلشان را پيگيري بكنند. جامعه هم چه از پليس و چه از ارگانهاي ديگري كه در ايجاد امنيت داخلي سهيم هستند اين توقع را دارد تا بسترسازي لازم براي ايجاد امنيت و آرامش صورت بگيرد.

تعاريفي كه شما از مقوله «امنيت اجتماعي» و كاركرد پليس ارائه كرديد ،اخلاقي و ايده‌آل هستند. ولي ما در مرحله اجرا هميشه به مشكل برمي خوريم، نمونه آن طرح تامين امنيت اجتماعي است. بحث هايي كه در جامعه و محافل وجود دارد اين است كه در اجراي اين طرح تندروي هاي زيادي انجام شده‌است. اين با توصيه‌هاي مقام معظم رهبري نيز در تضاد است. 
در بحث امنيت اجتماعي و اخلاقي – ضمن مشاركت نهادهاي ديگر  در ايجاد بستر مناسب آن –وظيفه اجرايي به نيروي انتظامي سپرده شده است و همانطور كه اشاره كرديد مقام معظم رهبري و فرمانده كل قوا هم بر اين امر تاكيد دارند و ايشان فرموده اند كه مبارزه با مفاسد اخلاقي و تامين امنيت اجتماعي كار بسيار بزرگ و مهمي است كه نيروي انتظامي نسبت به آن وظايف مشخصي دارد  كه نبايد آن را دست كم گرفت. جامعه از يك سو زمينه هاي زيادي را براي ايجاد و برقراري امنيت اخلاقي داراست و از طرف ديگر افراد هنجار شكني هم وجود دارند كه به مسائل اجتماعي،حقوق جمعي و امنيت اجتماعي توجهي نمي كنند .بر همين اساس از حدود دوسال پيش  برنامه ريزي كرديم براي اينكه بتوانيم در اين زمينه اقداماتي را انجام بدهيم .به گروههايي از پرسنل نيروي انتظامي براي برخورد با انواع ناهنجاريها آموزش داده شد . البته در گام اول بايد جنبه ارشادي و تذكر داشته باشد .چون به نظر من در جامعه ما جوانان ، عموماً زن و مرد حركتشان به سوي ناهنجاريها نيست .جامعه ايراني يك جامعه با فرهنگ و آگاه و با سابقه ارزشي است،چه از نظر ملي و چه از نطر اسلامي .ارزيابي كه در دوسال گذشته از اين اقدام داشتيم كاملاً مثبت بود .اين تذكرات در مورد بسياري از اين ناهنجاريهاي مشهود در بعد پوششهاي نامناسب ،تعرض به نواميس و ... اثر گذاشته بود ،به طوري كه نيمي از افراد نابهنجار اصلاح رفتاري پيداكردند ،خيلي از افراد در پوششان رعايت بيشتري كردند و در محيط هاي امن وتعرضاتي كه توسط هنجارشكنها انجام مي شد،متوقف شد ضمن اينكه خيلي از خانواده ها هم در تماسهايي با ما رضايت خودشان را از طرح ابراز مي كردند.

كدام وضعيت بيشتر موثر بود؟ قبل از اعلان اجراي طرح يا بعد از آن؟
بعد از اعلان هم جواب مثبت بود .ولي به نظر من جريانهايي هم مي خواستند برخي را تشويق به ايستادگي در برابر اين طرح بكنند چرا كه منافعشان به خطر افتاده بود. همانطور كه مي دانيد انواع البسه به كشور ما وارد مي شود مردم كه نمي توانند فقط به توليد پوششي كه در داخل آن توليد مي شود اكتفا كنند به هر حال در اين زميبنه تنوع وجود دارد.

در مورد تندروي هاي صورت گرفته به  هنگام اجراي طرح سخني نگفتيد.
عليرغم اينكه ما چندين كانال كنترلي داشتيم متاسفانه در چند مورد نيروهاي ما هم تندروي داشتند .غير از تذكراتي كه به اين تيم هاي اجرايي داده مي شد ،براي سلامت كار و اينكه خداي نخواسته تندروي نشود ،بانوان پليس و عوامل نطارتي را هم در اين طرح دخيل كرديم .از طرف ديگر به اطلاع همه هم‌وطنان رسانديم كه هر كس از عوامل اجرا كننده طرح ارتقاء امنيت اجتماعي و اخلاقي جامعه ايرادي در گفتار و رفتار و برخورد مشاهده كرد ،مي تواند مستقيماً با شماره تلفن 197 تماس بگيرد و انتقادش را منعكس كند  و يقين بداند كه آمادگي كامل براي برخورد با متخلف يا متخلفين وجود داردو البته اين امر هم صورت گرفت .از مردم خواستيم كه هركجا شاهد زياده روي بودند مراتب را به 110 اطلاع بدهند و ما وظيفه داريم كه نيروهايمان را در اسرع وقت بفرستيم .مثلاً در حوزه كلانتري 127 كه در شرق تهران و محدوده نارمك است ،يكي از گشتيهاي ما با خانمي مواجه مي شوند و به ايشان تذكر مي دهند ،اين خانم تمرد مي كند و پوشش خود را اصلاح نمي كند .برخوردهايي بين پليس با آن خانم اتفاق مي افتد كه در وظيفه پليس نبوده ،پليس به زور به اين خلانم دستبند مي زند در صورتي كه چنين حقي ندارد و پليس زن به همين دليل همراه با اين گشتهاست كه اين نوع اتفاق ها صورت نگيرد. وقتي مردم اين صحنه ها را مشاهده مي كنند از اين رفتارهاي خشن ناراحت مي شوند.ضمناً مي بينند كه اين برخوردها خلاف شرع است و به آن اعتراض مي كنند. آن فرد پليس هم همچنان اصرار داشته كه آن خانم را با زور سوار اتومبيل كند و به اماكني كه براي اين كار داير شده هدايت كند .ناظر ما خيلي فوري با پايگاهي كه مربوط به هدايت اين اقدامها هست، يعني كلانتري 127 تماس مي گيرد و در فاصله اندكي رئيس محترم آن كلانتري و بانواني كه آنجا به عنوان پليس زن شاغل هستند به همراه يكي دوتا از ماموران به محل اجتماع عازم مي شوند و آن فرد را با خود مي برند و به دليل اينكه خارج از ضابطه عمل كرده بود او را بازداشت مي كنند . در همين راستا،‌ آن مامور بازداشت شد و دستهاي آن بانو را باز كردند و فرمانده كلانتري از ايشان عذر خواهي كرد و خواهش كرد كه شئونات را رعايت كند و آن خانم همانجا از نوع برخورد رئيس كلانتري تشكر مي كند و مي‌گويد كه با شما حاضرم به كلانتري بيايم .از نظر رواني اين برخوردها بسيار مثبت است. رعايت پوشش مناسب در بانوان موجب گسترش استفاده صحيح از توان ،فكر ،انديشه ،بيش از نيمي از افراد جامعه در عرصه هاي علم و سازندگي است .بنابراين وقتي مي دانيم كه رعايت پوشش تا اين حد اثر گذار است چرا بايد به عده اي اجازه بدهيم كه اين امنيت اجتماعي، رواني و اخلاقي را به هم بزنند .آيا كسي ترديد دارد كه حجاب باعث پاكيزگي روحي ،آرامش رواني،در امان بودن از آزار و ايذاء عوامل ناپاك و مخل به امنيت و هنجارشكن مي شود؟ بخشي از امنيت همه جانبه براي بانوان با رعايت پوشش مناسبي كه در حد و شان آنهاست تامين شود. من نمي گويم خانمها حتماً بايد چادر سر كنند آنچه مهم است اين است كه پوشش خانمها اغواگر نباشد تا امنيت خودشان به خطر نيفتد.

پس شما هرگونه ضرب و شتم توسط عوامل پليس را غير قانوني مي دانيد؟
بله، براي برقراري پوشش مناسب آنچه تاثير گذار است ارشاد و راهنمايي است و نبايد در تبليغ معروف و تشويق به خوبيها اعمال خشونت شود كه كار شايسته اي نيست و لذا اماكني معين شده كه در آنجا عده اي از خانمها و افرادي كه كه از جنبه هاي رواني اطلاعات لازم دارند مستقر هستند  تا با كساني كه از سر ناآگاهي اصرار به پوشش نابهنجار دارند صحبت كنند و يا از باب مدگرايي و تقليد و تبعيت كوركورانه اينگونه در جامعه ظاهر مي شوند با تذكرات و دعوت از خانواده ها با حضور مادر و يا پدر اقدامي اصلاح گرايانه صورت بگيرد.وظيفه ثانويه نيروي انتظامي در برابر كساني كه از پذيرش راهنمايي استنكاف دارند اين است كه اين افراد را به مرجع قضايي هدايت كنند هيچ گونه برخورد خشني صورت نخواهد گرفت لازم است توضيح دهم كه خوشبختانه براساس اطلاع من تعداد اندكي هم به مراجع قضايي معرفي شده اند.

من با يكي از مجتهدين –كه نامشان را ذكر نمي كنم –پيرامون همين موضوع صحبت كردم ايشان گفتند امر به معروف و نهي از منكر از واجبات  تلقي مي شود ولي در اين مورد نهي از منكر تبديل به منكر اولي يعني ترس از حكومت اسلامي  شده است. ايشان معتقد بودند در اين شرايط بايد از منكر اولي دوري كنيم كه مبادا در بين مردم خوف از حكومت اسلامي بوجود بيايد.
امر به معروف و نهي از منكر در اسلام يك وظيفه همگاني است و همه اشخاص حق دارند كه بر كار يكديگر نظارت –و نه دخالت –داشته باشند،به اين معنا كه اگر شاهد يك ناهنجاري بودند ،شخص را از اين كار باز  بدارند.ما هزارن خوبي و نيكي و معروف داريم كه هر وقت به هم رسيديم بايد به هم يادآوري كنيم . يكي از موارد، مسئله پوشش نامناسب است اگر ما به وظيفه عمومي مان عمل كرديم خيلي از ناهنجاريها را در جامعه نداشتيم. در حكومت اسلامي علاوه بر مردم خود حاكميت وظيفه اي مهم دارد كه عامل گسترش امنيت فراگير بايد باشد  و اصلاً يكي از دلايل تشكيل حكومت درتمام دنيا برقراري نظم و آرامش است، يعني حكومت و قدرت براي اجراي عدالت است، براي اين است كه حكومت براي همه افراد كه در يك كشور زندگي مي كنند و حكومت منتخب مردم است زمينه رشد و تعالي مردم را فراهم كند و يكي از آن راهكارها در تمام دنيا از طريق پليس است.  فقط نظارت عمومي و تذكرات مردمي تحت عنوان امر به معروف و نهي از منكر نمي تواند به تنهايي آسايش و امنيت و آرامش مردم را فراهم كنند .

شما تاكيد زيادي بر ايجاد آرامش توسط پليس داريد. مي‌خواهيم شفاف تر به اين قضيه پرداخته شود. با توجه به صحنه هايي كه ما ديده‌ايم، به نظر مي‌رسد اقدامات پليس با اين آرامش در تعارض كامل است و چه بسا ناآراميهاي خيلي جدي تري بوجود آورده است. به نظر مي رسد حدود جدي براي اينگونه اقدامات در نظر گرفته نشده است؛ هربار كه از كنار اين ماموران عبور كرده ايم بلااستثنا يك دختر گريان را ديده ايم. همه اين مسائل باعث شده كه قبح خيلي چيزها ريخته شود. ما اگر بخواهيم حجاب را نهادينه كنيم به نظر نمي رسد كه راه درستي را انتخاب كرده باشيم.
کاري كه نيروي انتظامي در زمينه ارتقاء امنيت اجتماعي انجام مي دهد علاوه بر اينكه بر اساس قانون صورت مي گيرد برخوردار از تجارب گذشته بويژه اجراي آن در 2 سال گذشته است و اينكه مي فرمائيد با چشم گريان دختران مواجه شده ايد بايد عرض كنم اين به خاطر خشونت آميز بودن برخوردها نيست ،بلكه فريبي است كه اين دختران كم سن وسال خورده اند و بدين صورت نابهنجار و لباس نامناسب را پوشيده اند و  وقتي كه توجيه و ارشاد مي شوند گزارش و تماسهايي كه با پليس گرفته ميشود حكايت از رضايت اكثريت مي كند .

اما خود شما هم اشاره كرديد كه در بعضي اوقات تند روي‌هايي صورت گرفته است. در مجموع بازخورد اين طرح در ميان مردم چگونه بود؟ آيا واقعاً‌ زنان بيش از گذشته به حجاب روي آورده اند؟ 
پديده بد حجابي يك آسيب اجتماعي است و از منظر آسيب شناسي اجتماعي مورد مطالعه قرار گرفته و براي رفع اين آسيب بايد اقداماتي صورت بگيرد . مطالعاتي هم در اين زمينه انجام شده است. من بيشتر روي پوشش نامناسب و عدم پوشش مناسب تكيه دارم و خيلي روي بي حجابي تاكيد نمي كنم . بهر حال وقتي پوشش يك خانم نامناسب باشد چشمهاي هرزه هم به دنبال او خواهد رفت همين الان بسياري از مزاحمتهايي كه منجر به آسيب ديدگي سخت مي شود معلول همين عدم رعايت پوشش است . اين غريزه است و وقتي دو طرف يكديگر را با ظاهري زيبا و فريبا ببيند ممكن است نسبت به هم احساس علاقه پيدا كنند . اين طبيعت بشر است وظيفه پليس پيشگيري از وقوع انحرافات اجتماعي و جرم  در جامعه است و تنها هدف پليس بهسازي زندگي جمعي و خانوادگي و ايجاد امنيت و آسايش فردي و اجتماعي است چطور است كه ما احساس مي كنيم براي جامعه مناسب نيست هميشه يك عده گدا سر كوچه ها و چهارراهها بايستند و حضور متكديان را سر هر چهارراه د رهر محل به عنوان يك پديده تلخ تلقي مي كنيم ؟ در اين باره از دولت پرسيده مي شود كه تامين اجتماعي و بهزيستي چه مي كند ؟ نيروي انتظامي چه وظيفه اي دارد ؟ چرا با شهرداريها هماهنگي نمي كنند ؟ چرا پليس اين متكديان را جمع نمي كند ؟ چرا بهزيستي مركزي براي نگهداري آنها ايجاد نمي كند و بالاخره مردم از اين قبيل صحنه ها ناراحت مي شوند و معترضند از اينكه عده اي براي سلامت جامعه مضرند و ايجاد مزاحمت در پياده روها خيابانها و جلو پاساژها و اماكن براي دختران و پسران جوان دارند. مردم بهر حال از پليس مي پرسند و متقاضي اين هستند كه با مزاحمين نواميس مردم و نابهنجاريها چه مي كنند و انتظار برخورد دارند . 

آيا بهتر نيست اين تغييرات در يك روند زماني مناسب تري اتفاق بيفتد؟ بگذاريد يك نمونه بياورم. از يكي از خانم‌هايي كه پليس او را بازداشت كرده بود، پرسيدم كه آيا بعد از اين اتفاق تغييري در پوشش تان خواهيد داد. او در جواب گفت كه شما چطور فكر مي كنيد. من همين طور كه هستم،مي مانم. 
اين امر خواست عمومي نيست.اولاً مردم كشور ما مسلمان هستند ثانياً كسانيكه پوشش مناسب ندارند از دو حال خارج نيستند ،يا شناخت مناسبي از مكتب و دين ندارند يا كساني هستند كه در خانواده هاي آنها تربيت ديني و ارزشهاي اخلاقي خيلي كم رنگ است مي گويند اين براي ما عادت شده يا خواست دلمان اين است يا مي گويند من هميني هستم كه هستم.آيا مي توانيم مصالح و منافع يك ملت را به خاطر خواست دل يك عده،ناديده بگيريم؟

بالاخره بايد به نتيجه كار فكر كنيم يا نه؟
اگر ما يك باند سرقت و دزدي را در تهران شناسايي كنيم و بدانيم كه اگر اينها را دستگير نكنيم،كار آنها توسعه پيدا مي كند، آيا حاكميت وظيفه ندارد كه جلوي آنها را بگيرد و لو اينكه منجر به دستگيري همه افراد آن باند شود ؟در بعضي جاها بعضي آسيبها حالت مريضي و ميكروب را دارند كه اگر كسي از ان جلوگيري نكند اشاعه پيدا مي كند. 

به نظرم قياس شما مع الفارق است. مو ضوع حجاب را نمي توان به راحتي با سرقت مقايسه كرد مگر در اين ميان زمينه فرهنگي موثر نيست؟
بدون شك همين طور است اگر كسي باور به حجاب نداشته باشد بايد اقدام فرهنگي صورت گيرد. به طور مثال اگر در يك نظام توقف در هنگام چراغ قرمز اجباري ميشود شايد باشند كسانيكه بگويند چرا بايد ما را مجبور كنند ؟ اين فرد بايد راهنمايي فرهنگي بشود و به او گفته شود كه قانون وسيله اي براي برقراري نظم و سلامتي است و رعايت اين قانون به نفع خودش است و رعايت قانون به آن فرد تفهيم شود لكن تا زمانيكه به همه تفهيم نشده بايد اجازه دهيم كه آن فرد همين طور چراغ قرمز ها را رد كند . به هرحال مسئله حجاب را عموماً مطلع هستند در عين حال بيش از گذشته بايد كار فرهنگي شود ترديدي نكنيد كه اگر جلوي انواع نابهنجاريها را نگيرند، روزبه روز جرائم روند روبه رشدي راطي  مي كند نمي شود همه مسائل را طرح كرد وجدان اجازه  نمي دهد كه تعدادي اراذل اوباش براي عياشي خودشان خانواده اي را تهديد به مرگ كنند اگر دخترش را ديد ودر اختيار آنها قرار ندهدتهديد به مرگ شود. در سرقت مال،مال قابل تحصيل است اما آزادي، كرامت، عفت، آبرو و حيثيت ريخته شده امكان تحصيل ندارد و البته آنچه ذكر كردم نفيً كار فرهنگي نيست زيرا حجاب بازگشتش به حجاب است و براي آن در درجه اول كار فرهنگي وسيع و اطلاع رساني بايد صورت گيرد.

چطور نيروي انتظامي حاضر است براي بستن كمربند ايمني مدتها كار فرهنگي كند،ولي در مورد حجاب مسئله فرهنگي را ناديده مي گيرد و به طور نا گهاني اقدام مي كند كه به نظر چندان هم كار ساز نمي افتد؟
قرار نيست كه نيروي انتظامي صدا و سيما را در اشغال خودش در بياورد وظيفه اصلي نيروي انتظامي برخورد با جرائم مشهود است در حدي كه ممكن است كار فرهنگي نيز مي شود ولي نبايد انتظار داشت نيروي انتظامي فلسفه اين جرائم  و آثار آنها، را در كشور بيان كند فرصت اين كار را ندارد.علت وجوديش هم اين نيست نيروي انتظامي وظيفه دارد در برابر ناهنجاريها اقدام كند ، معطل هم نكند و براي اين كه اشاعه پيدا نكند ضربتي عمل كند مسئولين فرهنگي مثل صدا و سيما حوزه هاي علميه دانشگاهها و آموزش و پرورش بايد كار فرهنگي را انجام  دهند آموزش و پرورش ما آموزش و پرورش لائيك نيست آموزش و پرورش جمهوري اسلامي است ، بخشي از آموزشهاي آن تعليمات ديني است بايد به اين تعليمات عمق بدهد قوه قضائيه وظيفه اجراي قانون را دارد معلوم است كسي كه از چراغ قرمز عبور مي كند يا به دليل نفع شخصي اش است يا بي تفاوتي اش نسبت به قانون . از اصيل ترين فرهنگهاي مردم اين كشور پوشش است اگر به دو يا سه هزار سال پيش نگاه كنيم متوجه مي شويم بين هيچ كدام از اقوام ما لرو ترك و ... فرهنگ برهنگي حاكم نبوده است به عكس پوشش ايراني در اروپا، يونان باستان و اروپاي كنوني تاثير گذاشته در اروپاي قبل از رنسانس و جنگ جهاني اول هم اثر گذاشته است بسياري از پوششها متاثر از فرهنگ ايراني است و با ظهور اسلام فرهنگ اسلامي بيشترين تاثيرات را داشته است اينها تاريخ است و واقعيت دارد و نسل به نسل پيش آمده و با فرهنگ ديني و ايماني ما تقويت شده است و تنها زماني كه اين فرهنگ نقض شد دوران رضا خان بود كه در اين دوران با فرهنگ حجاب مقابله و مبارزه شديد شد تا جايي كه منجر به كتك زدن بانوان شد، 50 سال خاندان پهلوي بر اين امر اصرار ورزيدند و الان مي دانيم كه اگر اتفاق اينچنيني مي افتد هنوز افرادي هستند كه مي خواهند از آن سنت 50 ساله تبعيت بكنند ضمن اينكه از بيرون  اين همه بنگاهها ي خبري و تبليغي و فرهنگي  ما را تحت فشار قرار داده و در صدد وارد كردن و گسترش فرهنگ برهنگي اروپائي و غربي است كه اينها به نحوي مبارزه بانظام و آرمانهاي انقلاب ما محسوب مي شود .

منظور من هم اين نبود كه همه كارها را ناجا بايد انجام دهد. بالاخره بايد بين ناجا و ساير دستگاهها هماهنگي باشد يا خير؟ 
سخنان من نافي اين نيست كه بايد در داخل كشور كار فرهنگي مستمر صورت بگيرد با توجه به تبليغات منفي كه راجع به اسلام و ارزشهاي متعالي آن و هويت ملي و فرهنگي ملي از سوي دشمنان اين كشور و اين مكتب صورت ميگيرد ترديدي نيست كه انسان تاثير پذير است و در مقابل شبيخونهاي فرهنگي منفعل مي شود و اولين چيزي كه در مقابله با اين شبيخون فرهنگي بايد مورد توجه قرار بگيرد فرهنگ سازي و نهادينه سازي اين فرهنگ پوشش و بقيه ارزشهاي متعالي است بخش دوم اين قضيه شامل پيشگيري از وقوع انواع ناهنجاريها و جرائم مي شود كه يكي از اين ناهنجاريهاي مشهود عدم رعايت پوشش اسلامي و ملي است و براي نيروي انتظامي ضروري است كه با كساني كه به عمد به دنبال هنجار شكني هستند مقابله كند تا اين فرهنگهاي مسموم شايع نشود .

اما در رابطه با برخورد با اراذل و اوباش؛ برخي رسانه ها چنين وانمود كرده‌اند كه روزنامه نگاران اصلاح طلب مخالف دستگيري و مجازات اوباش هستند. اين يك دروغ مسلم است. همه از طرح دستگيري اراذل استقبال مي كنند اما كتك زدن آنها در خيابان و در مقابل مردم، با مشت و لگد امري ديگر است. ما معتقديم كه اين رفتار زيبنده كشور نيست. آيا اين نوع برخورد مورد تاييد نظام است يا اين برخوردها خود سرانه صورت گرفته است؟
اولاً‌ اراذل و اوباش چه تعريفي دارند ؟ كساني را اراذل و اوباش تعريف مي كنند كه پرونده دارند ، افراد عادي نيستند ، در سرقت ها و تعدي و تجاوز به حقوق ديگران دست دارند ، شناخته شده هستند ، جرم  آنها يكي دو تا نيست . بعضي از اينها حتي تشكيل باند مي دهند .آيا آن خانواده اي كه پسرشان را با هزار مصيبت بزرگ كرده اند و امروز داماد شده و خانواده ديگري كه دخترشان را بزرگ و تربيت كرده اند و به دانشگاه رفته و امروز عروس شده متاثر نمي شوند از اينكه چند تا از اين باندها در نقاط خاصي بايستند اين عروس و داماد از هم جدا كنند و نهايتاً‌ منجر به قتل آنها شوند؟ اراذل و اوباش اينها هستند اينها باندهايي را در برخي محلات تشكيل داده و اقداماتي انجام داده اند كه از يك بعد مفسد في الارض مي باشند و لكن برخي ديگر گرچه اراذل واوباش هستند كه بيشتر كارهايشان مربوط به زورگيريهاي مالي و مزاحمت هاي خياباني است كه در آن حد قبلي نيستند لكن بايد از طريق مراجع قضائي حكم آنها روشن شود و مثلاً‌ تبعيد شوند زندان بروند و حتي ممكن است برخي نادم و پشيمان شده و راه درست را طي كنند. ولي در اين كه قبل از نظر قاضي كسي حق ندارد آزار و اذيت و برخورد فيزيكي با اين افراد شرور داشته باشد لازم است اين نكته را تاكيد كنم كه يك اصلاح طلب واقعي هرگز مخالف برخورد با اراذل و اوباش نمي باشد بلكه نيروي انتظامي را دراجرا ي طرح تاييد هم مي كند و نبايد عده اي اين گونه اقدامات امنيتي را تبديل به تسويه حساب سياسي كنند .

سخن سر دستگيري اراذل و اوباش و نيست بلكه نقد ما بر رفتار پليس با آنها در كوچه و خيابان است. ما معتقديم كه دستگيري آنها بهتر از آويزان كردن آفتابه بر گردنشان است.  
بايد براي اينها انواع محدوديتها را بوجود آورد حتي براي كساني كه سر خيابانها مي ايستند و ايجاد مزاحمت مي كنند حتي با چشم چراني حتي متلك پراني و تهديد. اينها نوچه ها يي دارند كه جلوي دبيرستانها يا دبستانها مي ايستند خانه ها را شناسايي مي كنند مسائلي هست كه گفتني نيست و نمي توان راجع به آنها صحبت كرد چون ذكر آنها ايجاد وحشت و ناامني مي كند يا ممكن است اين تصور را القا ء كند كه اين باندها خيلي مخوف هستند و بخاطر قدرتي كه دارند حكومت نمي تواند در مقابل آنها بايستد بعضي از اين باندها خيلي سابقه دار هستند و جلو ي مدارس مي روند و گاهي يك بچه را گروگان مي گيرند و مي گويند اگر 100 ميليون تومان ندهيد بچه را پس نمي دهيم و امثال اين اقدامات پليس خودش را در برابر آدم ربائي آدم كشي سرقت، ايجاد مزاحمت مجهز كرده است . اما گاهي كه اين افراد كار را به جائي ميرسانند كه از حد و حدود خارج است قانون به پليس اجازه مي دهد كه آنها دستگير كند تا بحال اين موضوع را نگفته ام و شايد دوستان هم در گزارشهايشان ذكر نكرده باشند ولي در جريان اقدام پليس براي دستگيري آنها بعضي از ماموران پليس آسيب جدي و خطر ناك ديده اند در يكي از موارد يكي از اين اراذل پليس جوان ما را با چاقو به شهادت رساندند در نتيجه گرفتن اين افراد گاهي اوقات ملازم است با دستبند زدن و اعمال خشونت بخشي از اين اقدامات طبيعي است چون فرد مجرم هم آسيب مي زند در عين حال با برخي برخوردها موافق نيستم فرماندهي هم موافق نبود اعلام هم شد از همه مهمتر مقام معظم رهبري (مد ظله العالي) قبلاً هم مقرر فرمودند كه تمام الزامات وجهات شرعي و قانوني بايد رعايت شود و يكي از مواردي را كه جلوگيري شد آفتابه و امثالهم بود كه بعضي ها خود سرانه انجام داده بودند اما گرداندن آنها د رمحلها جرم جنايت و شرارت خود آنها هيچ ايرادي ندارد غرور و رعب كاذب اين افراد بايد در هم شكسته شود .

ما الگويي مثل حضرت علي (ع) داريم كه درباره حكم ابن ملجم به فرزندش به امام حسن (ع) دستور مي دهد كه تنها يك ضربه به ابن ملجم بزنند، اما هنگام كتك زدن مجرمين در خيابان به هيچ وجه چنين عدالتي رعايت نمي شود. ممكن است كه مجرم بيش از آنچه قانون تعيين مي كند مورد ضرب وشتم واقع شود. شما اين مسئله را چگونه توجيه مي‌كنيد؟
اصولاً براي هر جرمي در اسلام حدي تعيين شده و كسي حق ندارد به خاطر اينكه خودش را ديندار نشان دهد از حدود الهي تعيين شده خارج شود اگر يك قاضي حد يا تعزيري را مشخص كرد و گفت اين شخص 60 ضربه شلاق بخورد اگر مجري اين حكم 61 ضربه شلاق زد مرتكب خلاف شده و بايد دقيقاً تنبيه شود.

 * این گفت و گو امروز در اعتمادملی با عنوان « کالبدشکافی امنیت اجتماعی و بازخوانی رفتار پلیس »اندک منتشر شده است.

۰۲:۱۴ - نظرات(۵)